Vrienden en sympathisanten,
De kogel is door de kerk. Vorige week werd Barack Obama overtuigend de nieuwe president van de Verenigde Staten en het Oude Continent is buiten zinnen van vreugde. Met deze man wordt het anders! Zijn populistische stijl en zijn vaagheid geven mij nochtans niet zo’n overtuigd hoera-gevoel. Ongeacht wat madam Palin mag beweren, blijft hij een conservatieve Amerikaan die zich niet onvoorwaardelijk voor mensenrechten durft uit te spreken en pro life niet van toepassing vindt inzake de doodstraf. Zijn wereldvisie dateert volgens mij van voor WO II.
Positief is in elk geval dat we van die analfabete en oorlogszieke cowboyclan verlost zijn, die bestaat uit individuen die beter 200 jaar vroeger geboren waren. Of nog beter: helemaal niet geboren waren.
Waar men in VS in elk geval weer eens voorloopt op het progressieve en ruimdenkende Europa, is dat men hier na eeuwen interraciaal samenleven, eindelijk een gekleurde president heeft.
Dat dit kan in de VS, is het gevolg van de zware inspanningen van anderen, zoals Martin Luther King, Malcolm X en John Lee Hooker. Het lichtende voorbeeld dat zonder enige twijfel nog het meest van allen het pad geëffend heeft is Jimi Hendrix. Deze zwarte jongen oversteeg met zijn gitaarspel alle raciale en andere barrières. En dat vandaag de VS een zwarte president heeft, is enkel mogelijk omdat er eerst Jimi is geweest.
Tot de volgend keer alweer,
Andoke
P.S.: Inmiddels is een facebook-groep opgericht: “Obama may be president, but Jimi is still the greatest afro american ever”
Deze vind je hoogstwaarschijnlijk ook de moeite:


