Deus heeft een nieuwe plaat uit en heel Vlaanderen zal het geweten hebben.
Dat Zijne Koninklijke Pretentie in het verleden al eens een leuke tune heeft bedacht, zal niemand ontkennen. Meer zelfs, Worst Case Scenario en In a Bar under the Sea waren sterke albums. Maar om nu te gaan doen alsof men buiten de Rooseveltplaats fysiek niet in staat is om een in-de-media-te-vernoemen plaat te maken, gaat iets te ver.
Een nieuwe van Deus is voor de journalistieke elite als wachten op de beaujolais nouveau, maar Humo wist al voor de plaat gehoord te hebben dat het alweer om een meesterwerk zou gaan. Van visionaire journalistiek gesproken! Guy geniet nog altijd na van zijn tongzoen met Tom.
![]()
Volgens mij beramen de apparatsjiks van Humo, StuBru, de Morgen en Sabbam samen met Lilian St.-Pierre en Margriet Hermans plannen om buitenlandse muziek gewoon te verbieden op de Belgische radio. In elk geval, het cultureel protectionisme van onze vaderlandse media leidt tot een nationalistische monocultuur die Karel Dillen bijna doet verrijzen en de muzikale inteelt in ons land maakt gegenereerde gedrochten waar de kinderen van Prinses Astrid voor moeten onderdoen. (Of heeft er iemand een betere beschrijving voor Vive la FĂȘte)
Tijdens een aanval van bescheidenheid verklaarde Tom Barman ooit eens in Humo, dat zijn muziek dan toch geen kanker zou genezen, enkel een treinrit opvrolijken of de pijn van een relatiebreuk verzachten.
Daarom, vrienden en sympathisanten, onder het motto het mag al eens iets anders zijn: een importplaatje dat zelfs de files op de Brusselse ring aangenaam maakt.
Alvast mijn excuses aan alle mensen die ik met dit vaderlandsverraad kwets,
Tot de volgende keer alweer,
Andoke
Deze vind je hoogstwaarschijnlijk ook de moeite:


