In Antwerpen kan je niet lang rondlopen of je komt een Bolleke Koninck tegen. Onlangs vierde heel ‘t stad zelfs de Bollekensfeesten, met Patrick Janssens op kop. De Koninck bestaat 175 jaar en lanceert twee nieuwe bieren, een Gusto Golden Blond en een Gusto Ruby Red.

Zelden zulke vereenzelviging van een stad met een product gezien. Dat is een sterkte, maar alles op één bier zetten kan ook heel gevaarlijk zijn. Bier is een cyclisch product, en vroeg of laat komt de klad in een bepaald biersegment. Laat dat nu zeker de laatste jaren het geval zijn met de zogeheten ‘amberbieren’ zoals De Koninck of Palm. Daar moet je als brouwer iets op vinden. De Koninck bestaat dit jaar 175 jaar, maar heeft nooit bieren met hergisting op fles gemaakt. Er waren wel eens zwaardere versies van De Koninck, zoals de Cuvée Antwerpen ’93 (ter gelegenheid van Antwerpen Cultuurhoofdstad van Europa) en ik herinner me ook nog levendig de lancering van de blonde Antoon in het Antoon van Dyck-jaar zowat tien jaar geleden. Later werden die bieren omgedoopt tot De Koninck tripel en De Koninck blond, maar de bieren sloegen nooit echt aan. De verwende Antwerpenaar vond er te weinig punch in, en zeker niet de moeite om er zijn vertrouwde Bolleke voor te laten. Vorige week sprak ik in mijn interview in dit magazine over het belang van het glas. Dat handgeslepen bolglas van De Koninck heeft zijn doel ook niet gemist. Het staat nog altijd overeind, en een echte bierliefhebber haalt zijn neus op voor een Prinske, Fluitje of Handje. Dat zijn maar probeersels van de marketingjongens. Die deden enkele jaren geleden wel een schitterende job met hun campagne rond het Antwerpse gevoel. ‘Blondje achter glas’, ‘Antwerpenaars hebben een grote smoel, ze moeten wel’, het waren prachtige affiches die de sinjoren een dikke knipoog gaven en hen herbevestigden als de eeuwige betweters.

Maar wat maakt een speciaal bier van hoge gisting echt complex? Het is de hergisting op fles, een proces dat veel kennis en ervaring vereist en waar onze Belgische brouwers wereldberoemd voor zijn. Ik wil niet te technisch worden, het gaat hem vooral over het toevoegen van jonge actieve gist en een nauwkeurig berekende hoeveelheid suiker tijdens het bottelen, waarna het bier enkele weken nagist in zogeheten warme kamers, op een constante temperatuur van 21 graden. Zoals tijdens de hoofdgisting zet de gist de suiker om in alcohol, zodat het alcoholgehalte lichtjes stijgt, en in koolzuurgas, zodat het bier op natuurlijke wijze wordt gesatureerd. Het bier krijgt ook een extra fruitigheid en complexiteit door estervorming. En ontstaat er een gistresidu onderaan in de fles, waarmee je moet opletten bij het uitschenken (als je het meeschenkt krijg je een troebel bier).

Brouwmeester Bernard van den Bogaert (de oudste zoon van het nog levende brouwersmonument Modeste) vond dat hij in dit feestjaar met een hergist bier moest komen. Hij sloot zich hiervoor enkele dagen op in zijn labo. Uiteindelijk kwam hij met twee hergiste De Koninck-bieren op de proppen. Gusto 1833 Golden Blond en Gusto 1833 Ruby Red. Ik dronk beide bieren voor het eerst bij de lancering op de opnieuw in de vaart gebrachte La Perouse, ooit een culinaire Michelintempel. De setting kon niet beter gekozen zijn, want dit zijn twee op-en-top gastronomische bieren. Bernard vindt zijn goudblonde versie het best als aperitief, en de robijnrode versie best passen bij een stevig vleesgerecht of dessert. Ik kan hem geen ongelijk geven. Ondertussen proefden al elf Antwerpse chefs het bier uitvoerig en combineerden er gerechten bij. Dat valt binnenkort te zien op de Antwerpse regionale zender ATV en er komt ook een receptenboek uit met de toepasselijke titel Con Gusto. De bieren zelf heb ik nog eens laten komen, ze vooraf een dagje in de ijskast laten rusten en ingeschonken in proefglazen. Het resultaat van de Antwerpse revolutie leest u hieronder.

GUSTO 1833 GOLDEN BLOND
Herkomst: Brouwerij De Koninck
Fles: 75cl fles met kurken stop en muilbandje
Alcoholvolume: 8 vol. % alc
Kleur: helderblond met fijnmazig schuim
Aroma: fijne hop, een beetje herbal
Smaak: vrij fruitig door de vergisting, maar overwegend droog, ook in de lange afdronk. Een fijn degustatiebier, dat zich goed laat drinken.
Foodpairing: kruidig bereid visgerecht

GUSTO 1833 RUBY RED
Herkomst: Brouwerij De Koninck
Fles: 75cl met kurken stop en muilbandje
Alcoholvolume: 8 vol. % alc
Kleur: typisch ‘De Koninck-amber’, het schuim is wat dikker hier
Aroma: moutig, gistig, we zijn duidelijk terug thuis
Smaak: De hergisting heeft duidelijk een positieve impact op dit bier, het karamelzoete maakt plaats voor een droogheid en doordrinkbaarheid, de afdronk blijft zoetig, maar wordt aangenaam getemperd.
Foodpairing: een lekker stukje gegrild rundvlees.
 

Besluit: De Koninck had zijn honderdvijfenzeventigste verjaardag niet gepaster kunnen vieren. Ze tonen met beide bieren dat ze goede brouwers zijn, die het (succesvol) aangedurfd hebben om hun basisbieren te laten hergisten. ‘Bottle conditioning’ noemen de Amerikanen dit, en het is het moeilijkste van het moeilijkste. De Koninck gaat een dimensie hoger.

Straffe Xavier en zen brouwerij doen het weer !

Op de World Beer Cup 2008 zijn verschillende Belgische brouwerijen in de prijzen gevallen. In een blinde proeverij beoordeelde de 54-koppige jury, bestaande uit internationale experts, de bieren op standaardcriteria zoals schuim en kleur, alsook op specifieke kenmerken.

De jury reikte goud, zilver en brons uit aan de beste bieren in 91 categorieën. In tien daarvan mochten de Belgische bieren zich onder de drie beste rekenen. Voor Hoegaarden van Inbev Belgium, Brugse Zot Blond van Brouwerij De Halve Maan, Geuze Boon van Boon Brouwerij en affligem Tripple van Affligem Brouwerij werd het goud weggelegd. Andere bieren zoals Westmalle Trappist Tripel van Westmalle Trappist Brouwerij en Mont-Saint Aubert van Brasserie De Brunehaut moesten het stellen met respectievelijk brons en zilver. De World Beer Cup werd in 1996 ingevoerd door de American Associations of Brewers ter promotie van zowel de tradities als de innovaties binnen de sector. Het is eveneens een platform om de consument bewust te maken van de verschillende biersoorten en smaken. In totaal namen 645 brouwerijen deel met 2.900 biersoorten uit 54 landen. (TIP)

Het was goe in den APROPOO. Lekkere Loninck, goei snackjes en een tof koppel achter den toog ! De afwezigen hadden ongelijk… Moeten we meer doen, een paar gaan pakken en niet te laat maken…

Dixit Peke.  Ons Jommeke kan zich daar volledig in vinden !

Bent u voor 1981 geboren dan moet u dit stukje lezen. Bent u na 1981 geboren? Lees dan eigenlijk ook maar. Jullie zijn watjes!

Hoe is het in godsnaam mogelijk dat wij als geborenen in de 50-er/60-er/70-er/80-er jaren, nog leven? Volgens de theorieën anno 2008 zouden we toch al lang dood moeten zijn?

Wij zaten in auto’s zonder veiligheidsstoeltjes, gordel of airbag. Onze bedden en speelgoed waren geschilderd met verf vol lood en cadmium. Bovenaan een trap was geen hekje; wie te ver ging kukelde naar beneden. Als je wakker werd in bed hoorde niemand dat, en als er echt iets was moest je hard schreeuwen voordat je ouders het merkten.

Flessen met gevaarlijke stoffen en alle apotheekflessen konden we gewoon met onze handjes en beperkte motoriek openen. Poorten en deuren gingen gewoon dicht en als je met je vingers er tussen zat waren ze weg.

Op de fiets zat je achterop met je gat op de bagagedrager en probeerde je vast te houden aan de schroefveren van het zadel voor je. Een helm hadden ze nog niet eens op een bromfiets, laat staan op een fiets. Water dronken we uit de kraan, niet uit een fles.

Brood stond stijf van conserveringsmiddelen, na twee weken was een Bums nog net zo vers als in de winkel. Kleur en smaakstoffen moeten ook toen al bestaan hebben, want zo rood, groen of geel als die limonade toen was, zie ik ze nu echt niet meer.

Een kauwgom legde je ‘s avonds op het nachtkastje en stak je ‘s morgens weer in je mond. Op school hadden ze maar één maat bank en met zo’n heerlijk gevaarlijke klep eraan.

Schoenen waren meestal al ingedragen door broer, zus, neef of zo, en ook je fiets was of te groot of te klein. Een fiets had geen versnellingen en als
een band kapot was leerde je vader je zo snel mogelijk om hem zelf te plakken.

We gingen ‘s morgens weg van huis en we kwamen terug als de straatverlichting aan ging. Niemand wist in de tussentijd waar we waren en
we hadden geen GSM mee! Het bos of een park was een plek om te spelen en geen vieze mannetjes verzamelplek.

Als we naar een vriendje gingen, liep je er gewoon naar toe, je hoefde niet aan te bellen en ook geen afspraak te maken. Er ging ook geen volwassene met je mee. Wij aten ook al koekjes en kregen brood met veel boter en werden toch niet dik.

We dronken uit dezelfde fles als onze vrienden en niemand werd er ziek van.

Wij hadden geen Playstation, Nintendo, X-box, 64 televisiezenders, videofilms, dvd, surround sound, eigen televisie’s, computer of internet.

Wij hadden vrienden!

De televisiezender begon pas om 18.00 uur. Dan kwam een uurtje wat leuks voor kinderen en oh wee als je daarna durfde op te staan om op een knopje van een andere zender te duwen (die zaten aan het toestel vast). Pa bepaalde wat en hoe lang je daar naar keek.

We hebben ons gesneden, botten gebroken, tanden uitgevallen en hier werd niemand voor naar de rechter gesleept. Dat waren gewoon ‘ongelukken’ en soms kreeg je er ook nog zelf een extra pak slaag voor.

Wij vochten en sloegen elkaar soms groen en blauw, er was geen volwassene die zich er druk over maakte, laat staan een lieveheersbeestje op je jas
knoopte.

Pedagogisch verantwoord speelgoed maakten we zelf; met stokken sloegen we naar ballen, we bouwden zeepkisten en merkten onder aan de berg dat we de rem vergeten waren. We voetbalden op straat, en alleen wie goed was mocht mee doen; wie niet goed genoeg was moest maar blijven kijken en leren omgaan met teleurstellingen.

Op school zaten ook domme kinderen. Zij gingen en kwamen op dezelfde tijd als wij en kregen de zelfde lessen. Zij deden soms een klas nog een jaar en daarover waren ook geen discussies op ouderavonden. De meester had altijd gelijk.

We smeerden onze boterhammen zelf, met een grote mensen mes, en als je ze vergeten was kon je op school niets kopen! Als je de korst niet at had je een beetje meer honger de rest van de dag.

Wij gingen met de fiets naar school, helemaal zelf, ook in de winter! Als je moeder aan de huisdeur naar je zwaaide was je een watje!

Als je problemen veroorzaakt had waren je ouders het eens met de politie.

Ze kwamen wel om je te halen, maar niet om je er uit te lullen. Onze daden hadden consequenties. Dat was duidelijk en je kon je niet verstoppen.

Wij hadden vrijheid, mislukkingen, succes en verantwoordelijkheid.

We hebben moeten leren er mee om te gaan.

Onze generatie heeft veel mensen voortgebracht die problemen kunnen oplossen, innovatief bezig zijn en daarbij risico durven nemen en instaan
voor de gevolgen.

Hoor jij ook daar bij? GEFELICITEERD! WIJ WAREN HELDEN!

Geboren na 1981? NU WEET JIJ, ZACHT WATTENKIND, OOK WEER EENS WAT!

Dit papier hebben alle Amerikaanse piloten in hun cockpit hangen om de juiste inschatting over de aard van ongeïdentificeerde vliegende objecten te kunnen maken :