Het voorbije Week-end heeft Cobra TV, hét cultuurmagazine van Canvas, een volledige uitzending gewijd aan de 25ste editie van Pukkelpop. Hoofdpresentator van dienst was Luc Janssen, een bruggepensioneerde godsdienstleraar, die alle artiesten op een leerrijke wijze in de juiste vakjes stopte. Zo leerde ik dat de Queens of the Stone Age de uitvinders zijn van de robot-rock, waarna we volgens het leerplan verder gingen naar de Gypsy Punk. Thomas De Soete, het febbekakske van meester Luc mocht op de eerste rij zitten en ons op een pedante manier vertellen welke muziek we mooi mogen vinden. Om nog populairder te zijn bij zijn scholieren had meester Luc ook een ¾ broek aangetrokken. De nationale kledingflater van 2010 is bij deze bekend.
Met al hun arty farty pif-poef-paf vergaten onze irritante betwetertjes echter wel Seasick Steve aan te prijzen. De ster van het festival en met zijn 69 lentes het levende bewijs dat men ook ouder kan worden zonder zich belachelijk te maken.
Het was weer de moeite. Bedankt aan alle filmers die hun beelden van het Pixies concert in Antwerpen via YouTube ter beschikking hebben gesteld! We kunnen bijna het volledige concert reconstrueren:
De (redelijk uitgebreide) setlist zag er als volgt uit:
Cecilia Ann
Rock Music
Bone Machine
Monkeys Gone To Heaven
Gouge Away
Hey
Velouria
Dig for fire
Allison
Debaser
Planet Of Sound
Alec Eiffel
Caribou
River Euphrates
Cactus
Is She Weird
Break My Body
Sad Punk
Head On (cover The Jesus and Mary Chain)
U Mass
Tame
Isla De Encanta
Wave Of Mutilation
Broken Face
Nimrod’s Song
The Holiday Song
Gigantic
Bis:
Where Is My Mind
Vamos (Surfer Rosa)
Here Comes Your Man
Heb ik trouwens al vermeld dat het weer de moeite was?
Vandaag ben ik bij het zondagochtendlijke zappen tussen kinderprogramma’s op de kids top 20 gestoten. Mijn dochter ging spontaan terug met haar houten treintje spelen. Ik daarentegen ben blijven hangen. En mijn darmen liggen nog altijd in de knoop.
Bij dit nieuwe concept als bindmiddel tussen reclameblokken worden kinderen nog jonger geconditioneerd om te leven met wansmaak en dit door ze samen met een meerderjarig kind te laten wuiven naar de camera op de tonen van marsmuziek voor analfabeten.
Dit innoverende magazine is opgebouwd rond de klassieke hitparadefromule, waarvan men hier een frauderesistente vorm gebruikt – men mag on line stemmen tussen de door VTM vooraf uitgekozen songs waarvan toevallig de meerderheid TV-tunes zijn uit eigen stal. Zo zullen de kids ‘Highway to Hell’ nooit naar zijn verdiende plaats kunnen stemmen. Verder worden er tijdens dit programma ook journalistieke topprestaties geleverd. Zo mocht ik deze ochtend meemaken hoe een deugeniet de locale would-be Natalia van de week op de rooster legde. “Wat is uw grootste wens?” “Een groot weeshuis bouwen voor alle kindjes zonder mama en papa!” De honger uit de wereld helpen klonk ineens zo passé.
Enfin, ik ga hier nu niet doorbomen over het feit dat de presentatrice van dienst, buiten een gebrek aan blond haar, ook enkele dictielessen kon gebruiken. Ik ga jullie gewoon laten genieten van leuke kindermuziek. Van een man die zelf 14 koters op de wereld heet geworpen, Mississippi John Hurt.
Voorbije woensdag kwamen de Pixies nog eens langs België en een hele hoop prille dertigers leek net zo opgewonden als hun kinderen bij de aankomst van Sinterklaas.
Voor de ouderen en de jongeren die de Pixies misschien niet zouden kennen: de Pixies zijn de missing link tussen de Beatles en Nirvana, en ondanks een volledig gebrek aan X-factor zowat het beste groepke aller tijden.
De recensenten van de Morgen en de Standaard waren zo geraakt door het optreden dat ze elkaar in de armen vielen en samen hun huiswerk maakten. (lees hier: versie 1 en versie 2)
Wat de liefhebbers onthouden is dat we kregen wat we verwachten van een Pixies-optreden: geen overtollig geleuter tussen de nummers, strak samenspel en een Black Francis die zingt of dat het zijn laatste concert ooit is.
Om nog eens na te genieten:
En nog een extraatje dat ik heb teruggevonden op het web:
Contact
Subscribe
Aug 29, 2010 
No Comments 
Vandaag ben ik bij het zondagochtendlijke zappen tussen kinderprogramma’s op de kids top 20 gestoten. Mijn dochter ging spontaan terug met haar houten treintje spelen. Ik daarentegen ben blijven hangen. En mijn darmen liggen nog altijd in de knoop.
Dit innoverende magazine is opgebouwd rond de klassieke hitparadefromule, waarvan men hier een frauderesistente vorm gebruikt – men mag on line stemmen tussen de door VTM vooraf uitgekozen songs waarvan toevallig de meerderheid TV-tunes zijn uit eigen stal. Zo zullen de kids ‘Highway to Hell’ nooit naar zijn verdiende plaats kunnen stemmen. Verder worden er tijdens dit programma ook journalistieke topprestaties geleverd. Zo mocht ik deze ochtend meemaken hoe een deugeniet de locale would-be Natalia van de week op de rooster legde. “Wat is uw grootste wens?” “Een groot weeshuis bouwen voor alle kindjes zonder mama en papa!” De honger uit de wereld helpen klonk ineens zo passé.
